Marmotten

Dit voorjaar gaan we (Martijn en ik) eind mei een aantal dagen naar de Franse Alpen om een aantal cols te beklimmen. Met Sportcentrum De Zilverberg gaan we voor Energy4Kids de Alpe d'Huez beklimmen. Voor vertrek heb ik 2.000 km op de teller staan. Ter voorbereiding heb ik o.a. de Teutoburgerwaldtocht gefietst voor de nodige hoogtemeters. Samen met de Stormvogels hebben we de Winsummer Wierdentocht opgerekt tot 200 km. Op dinsdag vertrekken we vroeg in de ochtend vanuit Veendam. Na een regenachtige dag rijden komen we aan in Oz en Station. Zoals we in de dagen daarna op de fiets ondervinden is dat een pittige klim van een kleine 8 km.

Op de woensdag beklimmen we de Col de la Croix-de-Fer, een lange en pittige beklimming. De dag erna fietsen we naar het skidorp Les Deux Alpes. Op de zaterdag staat de Alpe d'Huez op het programma. Onderweg op de Croix-de Fer zie ik een aantal Marmotten. Ik stop even om zo'n beestje op de foto te zetten. De Marmot is wantrouwig en blijft in de buurt van een buis rondhangen om op elke verdachte beweging of geluid van mij te verdwijnen.

Aan het einde van woensdag en donderdag volbrengen we de pittige beklimming naar onze chalet in Oz en Station. Hier zijn we te gast bij Chalet Beyond.

Een nieuwe fiets, de Canyon Ultima AL 9.0

Een nieuwe racefiets! De Canyon Ultimate AL 9.0. Deze fiets is geheel afgemonteerd met Shimano Ultegra 11 speed (50/34 -- 11/28). Na veel speuren op het internet en het vergelijken van de geometrie van diverse fietsen heb ik voor Canyon gekozen. De Canyon fietsen en frames krijgen steevast goede tot zeer goede testresultaten. De frames zijn stijf en de afmontage van een hoog niveau. Eigenlijk is het enige nadeel, als je dat zo ervaart, dat je de fiets via internet moet bestellen. Dit proces verliep echter probleemloos. Inmiddels heb ik de eerste kilometers (55) gefietst. Zoals beloofd gedraagt de fiets zich goed. Het frame voelt lekker stijf aan en dit is voelbaar. De fiets reageert zeer direct. Het is wel even wennen aan de compact. De Ultegra groep schakelt echter soepel en snel. De Canyon gaat mij nog vele kilometertjes fietsplezier bezorgen. Canyon levert ook de fietsen voor de UCI World Tour ploegen Katjoesja en Team Movistar.

Energy4Kids 'The (Alpen) Challenge 2015'

Het heeft even stilgelegen maar we zijn weer aan de slag gegaan met ons fietsevenement in Frankrijk voor Energy4Kids. In eerste instantie richten wij ons op een kleinschalig evenement in de Franse Alpen. Het accent ligt hierbij naast, uiteraard, de fondsenwerving voor onze stichting op een serieuze fietsuitdaging. Om het evenement goed te kunnen uitwerken hebben we er voor gekozen het evenement in 2015 te laten plaatsvinden. Heb je interesse als sponsor of als deelnemer, laat het ons weten!  

Ventoux!

Met mijn collega's van TKP zijn we dit jaar afgereisd naar Frankrijk. De jaarlijkse fietstrip stond in het teken van de Mont Ventoux. Op de eerste twee dagen hebben we de omgeving met de fiets verkend en zijn we o.a. door de Gorges de la Nesque gefietst. Op de zaterdag stond de beklimming van de Mont Ventoux op het programma. Uiteraard de zware variant vanuit Bedoin, bikkels als wij zijn. Zo'n 40 collega's bereikten fietsend de top van de Ventoux! Voor mij is het daarmee de vierde keer dit jaar dat ik op de top sta. Nu in een tijd van 1:59 uur. Iets waar ik bijzonder blij mee ben, die staat toch maar weer mooi. De gemiddelde fietstijd van alle TKP'ers samen is net iets meer dan twee uur. Dat is ook iets waar wij als groep fietsers trots op kunnen zijn. De weg naar de top is dan ook niet vanzelf gegaan. Er is veel getraind.

Op de zaterdagavond worden er verschillende prijzen uitgereikt. Voor de 1e bij de mannen/vrouwen en nog een aantal categorieën. Ook de 'Pechvogel'. Deze prijs reik ik uit aan één van de deelnemers die ik in de afdaling, na mij te hebben ingehaald, met een redelijk vaartje over de vangrail in het ravijn zie verdwijnen. Hiermee heb ik ook mijn eigen record gezet van de hoogste hartslag. Een gedenkwaardige TKP fietsreis. Binnenkort gaan we starten met de voorbereidingen voor de fietsreis van 2014.



Groepsfoto van de fietsende TKP collega's

TKP Tocht van Groningen

TKP is de hoofdsponsor van de Tocht van Groningen, voorheen "De Kale Jonker Classic". Deze toertocht is een initiatief van een aantal stamgasten van de gelijknamige kroeg in Groningen. Na het succes van de editie van 2012 werd besloten de toertocht serieus op te zetten. Een tocht langs cultuur en natuur van de stad en de provincie Groningen. Daarnaast een extra dimensie, gezelligheid bij de aankomst in het start- en finishdorp met muziek en een BBQ. Bij al deze ambities hoort een serieuze partner. TKP werd benaderd als hoofdsponsor en naamgever. Het resultaat van de organisatie mag er zijn! De Kale Jonkers hebben een mooi evenement neergezet. Het beoogde doel van de 500 inschrijvingen werd gehaald.

Vanuit TKP wordt uiteraard ingezet op een flinke groep deelnemers. Zeker met het oog op de komende uitdaging, de Ventoux! Een goed voorbereiding. Aanvankelijk waren de vooruitzichten voor het weer fantastisch. Een stralende zon met hier en daar een wit wolkje. Ideaal! Echter, het blijft een voorspelling. In de dagen voor het weekend werd duidelijk dat de zon zich zou afmelden. De wolken kwamen daarentegen wel! Meer dan verwacht zelfs, van het donkere type! Vrijdag bij de koffieautomaten wordt deelname op scherp gezet. Niet komen opdagen op zondag is geen optie. Dit wordt direct gekoppeld aan karakter, ruggengraat, mannelijkheid en nog wat testosteron gerelateerde onderwerpen.

Afijn, zondagochtend verschijnt een flink aantal fietsers van TKP aan de start. De sterksten zeg maar. Tegen beter weten in, gekleed in alles wat waterdicht zou moeten zijn, vertrekken we. Het plan is de 150 km te fietsen. Ons groepje bestaat kort na vertrek nog uit ondergetekende, Martijn, Bert, Herman, Pieter, en Louis. Direct tegen de wind in vertrekken we richting Lauwermeersgebied. Zelf ken ik dit deel van Groningen niet heel erg goed. Daar kwam deze tocht dus goed bij van pas. Het water kwam echter met bakken uit de lucht. en ook van onderen (achterwielen). Uiteindelijk werd het meer een kwestie van overleven en overeind blijven. Onderweg haakten regelmatig fietsers aan (en af). We hebben nog assistentie verleend bij een wielrenner die ongelukkig ten val was gekomen. Na aankomst van politie en ambulance zijn we verder gefietst. Na wat gemopper over kou en twee lekke banden zijn we toch uitgekomen op een afstand van 115 km. Na aankomst in het finishdorp gaat de zon schijnen. Huh!? Volgend jaar maar weer. Al was het maar om te zien waar ik dit jaar langs ben gefietst.

Alpe d'Huez

Als lid van de fietsclub van TKP die is vernoemd naar de Alpe d'Huez moet je deze zeker een keer beklommen hebben. Vandaar dat we na onze vakantie in de Provence het plan hebben opgevat om nog een paar dagen in de Alpen te kamperen. In de middag komen we aan op de Camping Le Chateau in Rochetaillee. Ongeveer 7 km van Bourg d'Oisans. In de middag rijden we de Alpe d'Huez op om de route te verkennen en de omgeving te bekijken. Het is echter bijzonder druk. In de regio is er een groot sportevenement aan de gang, Festival de Triathlons. Op donderdag is er ook  nog een onderdeel van dit evenement. Vandaar dat we er voor kiezen om vrijdag de Alpe d'Huez te 'doen'. Ingrid en de kinderen begeleiden mij naar boven op vrijdag. Ik krijg dus mooi mijn bidons aangereikt. Ingrid maakt wat foto's. De beklimming van de 21 haarspeldbochten is pittig. Zeker de eerste paar kilometers zijn aanpoten met de hoge stijgingspercentages. Bij mijn afdaling zit Ingrid al snel achter mij. Niels neemt ook nog een aantal foto's van mijn afdaling wat een paar mooie plaatjes oplevert.

Mont Ventoux en de Tour de France

Op 13 juli fiets ik samen met Jan Oldenburger naar de top van de Mont Ventoux vanuit Bedoin. Een stevige beklimming. Op de Ventoux is het druk met mensen die hier alvast bivakkeren voor de etappe van morgen. Morgen zal er bergop worden gefinisht in de 100ste editie van de Tour na een zware rit van 241 km. De Mont Ventoux maakt zich klaar voor een groot wielerspektakel. Bij de beklimming passeer ik veel fietsers en voer hier en daar een gesprekje. Onder andere met een Brit die mij al aansprak met 'A regular Boasson'. Onderweg worden alle fietsers toegejuicht en aangemoedigd. Na de eerste bocht in het kale deel staat een dweilorkest die elke fietser trakteert op een onsamenhangend deuntje. Dat belooft wat voor morgen!

De volgende morgen ga ik samen met Martijn op weg. We zijn van plan om na een aantal kilometers in het bos het peloton af te wachten. Vanaf Malaucene fietsen we al op het parcours van de Tour. Wat een drukte! Echt een compleet gekkenhuis. Over de Col de la Madeleine bereiken we Bedoin. Hier kun je bijna niet meer naar voren of naar achteren. We passeren de meet en gaan op weg. Het parcours is volgepakt met mensen, auto's en campers. Langs de weg verkleedde mensen, fietsers, tentjes waar je drinken kunt krijgen en nog veel meer. Alles zien we omhoog gaan (fieters, hanbikes, steps etc.). Martijn en ik blijven fietsen. Af en toe pauzeren we drinken een colaatje en genieten van de mensen en de waanzin. Dit is de Tour!

Uiteindelijk komen we aan bij Chalet Reynard. Daar worden we helaas tegengehouden door de immer vrolijke en opgewekte Franse gendarmerie. Na wat klimwerk, fiets op de nek, weten we echter op een iets hoger gelegen weg te komen. Vandaar slaan we ons door de mensenmassa heen en gaan op weg naar het kale deel. Na de eerste bocht komen we onze buurman van de camping tegen. Daar stoppen we en wachten af wat er komen gaat. Voor ons blijft er een constante stroom van fietsers en wandelaars. Zo zien we ook Marijn de Vries en Thijs Zonneveld voorbijkomen die nog ruzie krijgen met de gendarmerie. Ze worden niet doorgelaten ondanks hun pers accreditatie. Hierna komt de bekende tourkaravaan. Op de berg stijgt de spanning. Via sms, Franse radio, e-mail etc. volgen we de wedstrijd. Zo weten we op een bepaald moment dat we Froome als eerste kunnen verwachten. Uiteindelijk zien we Froome en Quintana voorbijkomen. Zo te zien in een discussie verwikkeld. Froome wint de etappe.

Na de doorkomst van de renners wordt het voor ons tijd om af te dalen en terug te gaan naar de camping. Ingrid en de kinderen hebben de Tour ook gevolgd. Eerst hebben ze gekeken vlak bij de camping en daarna hebben ze de etappe gevolgd via de TV. Na de rustdag komt de Tour ook langs Faucon. Hier zien we ze nogmaals passeren.

Diabetes Classic Smilde

Afgelopen zondag werd de Diabetes Classic verreden. De start was in Smilde. Zoals de naam al doet vermoeden is er een goed doel aan verbonden, onderzoek naar diabetes. Initiatiefnemer is Martijn Verschoor. Martijn beoefent zijn sport, wielrennen, op hoog niveau en moet daarbij rekening houden met zijn diabetes. De opbrengst is uitgekomen op € 16.000,-.
Rond 8:30 starten wij met een groepje van 6 man van TKP, Ernst, Peter, Geerd, Louis, Ronald en deze blogger. Er staat een stevig windje maar dat mag de pret niet drukken. We fietsen stevig door en leggen de 100 km af met een gemiddelde van 30 km per uur. De tocht is goed verzorgd. Na 50 km een verzorgingspost met drinken, koek en een banaan. Op meerdere plekken staan verkeersregelaars om gevaarlijke oversteekpunten te begeleiden. Ook de beloofde keienstroken van 7 km zien we voorbij komen. Deze kunnen deels worden vermeden door naastliggende fietspaden. Een paar km keien moeten we helaas onder de fiets doorhalen! Tijdens de tocht worden we nog vereeuwigd door een camerateam van RTV Drenthe. Op de site staat een filmpje. Scrobbelt u maar door naar 3 minuut 20! Of beter nog, bekijk het hele filmpje met o.a. interview met Martijn Verschoor.

De kunst van het dalen

Afgelopen weekend zijn we met een aantal fietsers van TKP in Limburg gaan fietsen. Rond het middaguur komen we aan. De tassen gaan de bungalow in en de fietsen worden klaargemaakt. Niet veel later vertrekken we met 10 man/vrouw. Als eerste staat er een afdaling op het programma, De Cauberg! Pieter gaat voorop ik volg. In het eerste deel wordt ik al ingehaald door Ernst en niet veel later door Edwin. We zijn nog niet echt warm en in beginsel ben ik niet een extreme daler. Na de afdaling fietsen we door Valkenburg en uit een soort automatisme tel ik de aanwezige fietsers, acht! Dan ontbreken er dus twee. Langzaam fiets ik terug. Inmiddels, leve de gsm!, wordt er al melding gemaakt van een valpartij. Met z'n achten dus weer terug De Cauberg omhoog. Meestal ben je warm voor zo'n beklimming. Nu echter niet. Niet veel later staan we weer met 10 personen boven. Sascha is niet veel verder gekomen dan het eerste, of laatste?, deel van De Cauberg. Flink geschaafd door de valpartij is het in ieder geval noodzakelijk de dokter te bezoeken. Hiermee worden we er in ieder geval weer op gewezen dat afdalen een kunst is en zeker niet moet worden onderschat. Martin Brons heeft hier recentelijk een zeer mooi boek over geschreven. Dit staat vol met mooie wielerverhalen en tips om goed af te dalen. Tip 15. 'Nooit omdraaien, als je echt achter je moet kijken, kijk dan onder je arm door.'

Aankomst Giro op de Galibier

De legendarische Col du Galibier was afgelopen zaterdag 19 mei de finishplaats voor de renners uit de Giro. Eerder deze week twijfelde de organisatie nog over deze finish bergopwaarts. De Galibier ligt voorafgaand aan de etappe nog onder een dikke laag sneeuw. Uiteindelijk werd er niet helemaal doorgefietst naar de top. Maar toch ..... Onder barre omstandigheden, sneeuw, zijn de renners van de Giro omhoog gefietst tot ongeveer 4,2 km onder de top. De ritzege was voor de 'aanvaller' Giovanni Visconti van Movistar. Niballi verspeelde geen kostbare tijd. Helaas heeft Robert Gesink zijn positie niet kunnen verbeteren in het klassement.

Volgend jaar gaat de Stichting Energy4Kids de uitdaging aan om de top van de Col du Galibier te beklimmen via de Telegraphe. Dit doen we om geld in te zamelen voor kinderen met een energiestofwisselingsziekte. Wie gaat zich als eerste bij ons aanmelden voor deze enorme uitdaging? 

STRAVA



KOM Martin Douma

Echt op gang komen wil het nog niet dit jaar. Een aanhoudende winter en het koude voorjaar gooien roet in het eten. De afgelopen week eindelijk twee keer op de fiets naar het werk geweest. Daarnaast heb ik, na de eerdere mislukte poging, een rondje gefietst in de omgeving van Ibbenbüren en Tecklenburg.

Hierbij heb ik gebruik gemaakt van de Strava app voor de iPhone. Strava registreert je fiets activiteit,  snelheid, tijd etc. Het leuke is dat je bij het passeren van zogenaamde segmenten bekers en medailles kunt 'winnen'. Hierbij wordt je prestatie op een klein deel van de route, segment, vergeleken met anderen die hetzelfde punt hebben gepasseerd. Het gaat dan om complete routes, sprintjes of beklimmingen. Ik moet zeggen dat het leuk is om bij thuiskomst te zien hoe je hebt gepresteerd op bepaalde segmenten. Het hoogst haalbare is hierbij KOM, King Of Mountain. In de komende periode hoop ik toch wat meer kilometers te gaan maken. Inmiddels heb ik mij ingeschreven voor de Tecklenburg Rundfahrt op 11 mei aanstaande. Hier heb ik enorm veel zin in! De TR ga ik fietsen samen met Martijn en Arwin. In de komende periode gaan wij ook samen plannen maken voor de beklimming van de Col du Galibier. Dit project voor Energy4Kids moet in de komende periode vorm gaan krijgen. In de tussentijd is E4K nog het goede doel van een Zumba Party en een Spinning Marathon in Valthermond (Mond2Mond). Maar eerst fietsen!!!!

Veiling wielershirts

Energy4Kids ambassadeur Martijn Keizer, zijn collega Lieuwe Westra (Vacansoleil-DCM), Rick Ottema (CT De Rijke Shanks), Bauke Mollema en zijn collega Tom-Jelte Slagter (Blanco Pro Cycling Team) hebben een gesigneerd wielershirt ter beschikking gesteld om een zo'n hoog mogelijk bedrag bijeen te veilen voor het onderzoek naar een behandeling en medicijn voor kinderen met een energiestofwisselingsziekte. Wij zijn super trots op onze Noordelijke wielerprofs en hopen dat u dat ook bent! Laat dit merken door een mooi bod uit te brengen op één of meer van deze geweldige wielershirts en collectors items. Van 11 april 2013 t/m zaterdag 4 mei 2013 kunt u bieden door hier naar onze veilingpagina te gaan. Bij ieder shirt staat het meest actuele bod. Op 20 april tijdens Spinning4Energy zullen we de tussenstand bekend maken. Op zaterdag 4 mei 2013 om 20.00 uur maken we de gelukkigen bekend die een mooi shirt hebben weten te bemachtigen.

Uitpijlen

Op 29 maart heb ik samen met Tom Weseman de 100 km route van de Toereditie van de Grote Omloop van de Veenkoloniën uitgezet. Vooraf stelden wij ons de vraag hoe veel tijd dat zou kosten. Drie uur, drie en een half maximaal? We zijn dik vijf uur onderweg geweest! Tot overmaat van ramp heeft het weer ook besloten om z'n medewerking in te trekken. Wederom, maar dit verwachten we eigenlijk ook al, sneeuw. Uiteindelijk zijn zo'n 35 wielrenners van start gegaan.

Het is gebleken dat we als WV Stormvogels wel een toertocht kunnen organiseren. We weten nu ook waar we de volgende keer op moeten letten. Als Energy4Kids moeten we ook duidelijker worden neergezet in de communicatie. Martijn Pastoor heeft de 100 km gefietst. Koud maar het ging prima! De route was goed uitgezet! Dat is dan weer een mooi resultaat.

La Primavera TKP

Zondag kwart voor acht stappen we, Ernst en ik, in de auto. De door Pieter in het vooruitzicht gestelde sneeuwvlok was een feit. Dan kunnen we ook vast rekenen op het eveneens door Pieter voorspelde gunstige fietsklimaat in Tecklenburg. Op weg dus! Richting de Duitse grens werd de sneeuw echter heftiger. Tijd voor telefonisch overleg met Rinke. De berichtgeving vanuit de Audi van Rinke bood geen troost. Wij hoorden hem iets roepen over witte wereld, sneeuw en dat soort zaken. Tijd om op te hangen dus. Na de verbinding verbroken te hebben werd door ons, wetenschappelijk onderbouwd, aangetoond dat het in Tecklenburg wel stralend weer moest zijn. Niets aan de hand dus. De steeds dikker worden vlokken hierbij totaal negerend. Toch maar even ‘Buienradar’ raadplegen. Wat schetst de verbazing. Een grote oranje vlek boven het gebied waar wij geacht werden binnen een uur rond te fietsen. Gelukkig trok deze 'sneeuwbui' (yeh right!) naar boven. Dit voedde ons optimisme. Want, weliswaar trok de bui niet heel snel weg (uiteraard te wijten aan een slechte dataverbinding), daarachter moest de zon wel schijnen! De strooiwagen die we op de tegengestelde rijbaan voorbij zagen rijden reed met de bui mee. Logisch toch? Het ging HE LE MAAL goed komen.

Bij aankomst in Ibbenbüren glibberen we het parkeerterrein op. Hier staan  negen in fietskledij gehulde collega’s. We worden aangekeken met blikken die variëren van gelatenheid tot chagrijn. 'Alsof wij hier iets aan kunnen doen?' U raadt het al. Fietsen in Tecklenburg ging hem niet worden. Na een sneeuwballengevecht en de groepsfoto zijn we vertrokken. Uiteraard niet zonder serieuze bedreigingen aan het klimaat te uiten. Iets van 'zijn er klaar mee sch ... weer'. Op de terugweg besloten we toch maar een stuk te fietsen dicht bij de NL grens. Het sneeuwen was gestopt. In petit comité de fietsen opgezadeld, Ernst, Louis, Janneke, Edwin en Martin. Rond Bad Bentheim en Schüttorf hebben we 50 km gefietst met bedroevende stijgingspercentages om van de hoogtemeters nog maar te zwijgen. Toch lekker!

Weer teruggekomen gedoucht fiets schoon en tv aan. Milaan San Remo. De voorjaarsklassieker van Italië. Van origine een lange rit die pas spannend wordt in de capo’s in de laatste kilometers. Het beeld wordt in beslag genomen door fietsers die over natte wegen door sneeuwbuien voortploeteren. Onderkoelde half bevroren renners stappen af. Daaronder niet de minste! Een deel van het parcours is per bus afgelegd.

Respect! ........ Ja .... voor die renners in Milaan - San Remo dan ... Dat snap je wel!

Voorjaar

De fiets is onderhanden bij Bas (Meijer Fietsen), nieuwe ketting, cassette en pedalen. Inmiddels zijn de nieuwe helm en de schoenen binnen.  De vorige helm heb ik gesloopt bij de Brandweer ATB tocht. Ik ben er dus klaar voor. Eigenlijk heb ik er gewoon zin in! Zo'n ATB is toch niet helemaal mijn ding. We moeten de weg weer op! Op het programma staan dit jaar o.a. 2 x de Mont Ventoux en misschien wel de Col du Galibier. Op 11 mei gaan we ook de Tecklenburg Rundfahrt fietsen. Tot nu toe heeft de voorbereiding voornamelijk plaatsgevonden op de Spinningfiets. In deze periode zijn we ook nog druk bezig met de voorbereidingen voor Spinning4Energy op 20 april. Inmiddels maken we ook al vorderingen met de voorbereiding voor de AlpenChallenge die gaat plaatsvinden in juni 2014.  

AlpenChallenge - Col du Galibier Edition

We hebben het er al een tijdje over. Meerdere ideeën zijn de revue gepasseerd. Wat we in ieder geval voor ogen hadden was een groot evenement voor Energy4Kids. Hiermee kunnen we meer mensen bereiken en invulling geven aan onze doelstellingen. De naam was er eerder dan de locatie en de invulling van het huidige evenement, AlpenChallenge. Dit geeft ons ook de mogelijkheid om onder dezelfde naam verschillende locaties aan te doen of het evenement anders in te richten. Nogal groot he die Alpen.

 

In 2014 gaan we naar de Col du Galibier. Hoofddoel is de beklimming naar de top vanuit St Michel-de-Maurienne. Dit is een zware uitdaging voor fietsers. In 34,9 kilometers moeten 1.924 hoogtemeters worden overwonnen. Hierbij komen we onderweg ook nog de Col du Télégraphe tegen. De Galibier is de 'Berg der Strijders'. Vandaar .... U vindt ons er volgend jaar. Of gaat u mee? Kijk op onze site www.energy4kids.nl.

Etappe 15 Tour de France

Op 14 juli wordt de 15e etappe verreden van de Tour de France 2013. De finish is de top van de Mont Ventoux. De renners starten in Givors en finishen na 242 kilometer. Voor de renners is dit een gigantische uitdaging. Ook dit jaar gaan wij onze vakantie doorbrengen in Zuid Frankrijk waarbij wij wederom neerstrijken op camping Ayguette. Uiteraard met de bedoeling de etappe bij te wonen die zal eindigen op de Kale Berg. Samen met Martijn zal ik 's ochtends al met de fiets de Mont Ventoux beklimmen. Twee dagen later zullen we proberen de renners te zien vertrekken vanuit Vaison La Romaine.  

Energy4Kids polsbandjes

De polsbandjes van Energy4Kids zijn binnen! Met het aankopen van een polsbandje steun je de doelstellingen van onze stichting. Voor € 2,- koop je een armbandje (€ 2,50 als het bandje moet worden verzonden). De deelnemers die zich inschrijven voor ons evenement Spinning4Energy krijgen een polsbandje tijdens ons evenement. Hoe je een polsbandje kunt kopen lees je op onze website.   

Mont Ventoux 2013

De Mont Ventoux was al opgenomen in de Tour de France 2013 en nu ook in het schema van @tkpfietst! In september gaan we met een groep van ongeveer 40 fietsers van TKP de reus van de Provence beklimmen. In het komende jaar gaan we ons voorbereiden op deze zware uitdaging. Het doel is om de Mont Ventoux minimaal één keer te beklimmen vanuit Bedoin. Inmiddels zijn er ook al plannen voor een drievoudige beklimming. Hoe zit dat ook alweer? Kijk op deze website http://www.clubcinglesventoux.org/ . Nou ja, laten we maar eens beginnen met een trainingsopzet voor het volgende jaar. In de komende weken gaan we hier aandacht aan besteden.

Mont Ventoux, beklimming vanuit Malaucene

Vakantie in Frankrijk, Faucon, met het gezin. Het is 27 augustus, Om 7:50 uur gaat de wekker. Het gaat (wederom) gebeuren. Na eerder dit jaar de Mont Ventoux beklommen te hebben vanuit Bedoin, is vandaag de beklimming vanuit Malaucene het doel. Volgens de statistieken een iets lichtere beklimming dan vanuit Bedoin. We zullen het zien .... ! Eerst brood halen en alles bij elkaar zoeken  Vandaag gaan Ingrid, Niels & Esmee mee als begeleiders. Zij zorgen voor de fourage en de foto's. Na het ontbijt stap ik op de fiets voor de rit van ongeveer 15 kilometer naar Malaucene. Op de route kom ik o.a. langs het plaatsje Entrechaux. Ik fiets rustig om niet teveel energie te verspillen maar wel warm te worden.

In Malaucene aangekomen fiets ik naar het startpunt van de beklimming. Daar staat ook een NL gezin waarvan vader en dochter zich klaarmaken voor de klim met de MTB. Ze vragen nog naar de betekenis van de letters TKP op mijn shirt. Hierna vertrekken ze voor de klim. Ingrid had ik al verwacht dus die bel ik even. Ze is inmiddels in centre ville en is niet veel later bij de start. Bij de auto vul ik de bidons en eet nog een banaan. Dan vertrek ik. Teller op 0 en .... fietsen! De avond daarvoor heb ik nog in 'De Kale Berg' van Lex Reurings gelezen en de site www.climbbybike.com geraadpleegd. Op het forum van de site wordt de kwalificatie "lichter dan Bedoin" in twijfel getrokken. De cijfers van beide beklimmingen liggen dicht bij elkaar.

Van de site climbbybike heb ik het profiel (stijgingspercentages) bestudeerd. Anders dan vanuit Bedoin begint aan deze kant de beklimming niet met een vals plat. Deze kant is wel iets korter met enkele 'plattere' stukken. Vlak voor de 9e km begint een stuk van 4 km met een stijging van 10%.

Dat voor wat betreft de voorbereiding. Ik ben onderweg en wordt al snel door Ingrid en de kinderen in de auto ingehaald. Het begin gaat goed. Het tempo is redelijk en ik voel me lekker, zeker na de eerste kilometers wanneer ik gewend ben aan het klimmen. De bevoorrading gaat ook fantastisch, bidons wisselen met Esmee en Niels. Onderweg eet ik nog een reep. Regelmatig zie ik Ingrid, Niels en Esmee langs de weg staan om mij aan te moedigen en foto's te maken.

Het eerste deel van de beklimming is redelijk saai. Het wegdek is breed en van goede kwaliteit. Er komt niet veel verkeer langs. De afdalende fietsers vallen hierdoor misschien meer op met hun wapperende windjacks. In het eerste deel kom ik vader en dochter nog tegen met de MTB. Aan het einde van de 9e km begint het lange deel van 10% stijging. Hier maak ik een vergissing, denkend dat dit ongeveer 3 km aanhoudt. In werkelijkheid is dit 4 km. Pffff.....

Vlak voor Chalet Liotard wordt de beklimming wat lichter. Wederom een bidon wissel en dan scherp naar rechts omhoog. Na een paar honderd meter wordt de beklimming weer zwaar door het pittige stijgingspercentage. In één van de volgende bochten krijg in een gelletje aangereikt. Deze leeg ik en gooi ik op de grond. De verpakking wordt weer meegenomen door de 'crew'. Het laatste deel is zwaar. Ik ben bezweet. De zweet op mijn rug voelt ijskoud aan. Een klein drie km voor de top krijg ik voor het eerst het Observatoire in beeld. Desondanks lijkt de top nog ver weg, 'Moet ik daar nog langs?'. Tot dan toe ben ik niet gestopt. Dit ben ik ook niet van plan. Ik ben door slechts twee fietsers ingehaald. Zelf heb ik een aantal fietsers ingehaald.

De laatste kilometers is het uitzicht op de Franse Alpen geweldig. Wat opvalt is dat er op deze hoogte meer begroeiing is dan aan de Bedoin zijde. Het is een mooie heldere dag. Op de fiets is het niet koud of te warm. Vlak onder de top maakt Ingrid nog een foto van mij. Niels & Esmee hollen mee naar de top. Boven finish ik in een tijd van 2 uur en 11 minuten.

Boven is het druk. We maken foto's bij het bekende bord, Sommet du Ventoux 1912. Voor mij was het een bijzondere beklimming. Op 2 juni ben ik al vanuit Bedoin omhoog gefietst. Maar deze keer waren mijn vrouw en kinderen erbij. Voor Ingrid, Niels & Esmee was dit vandaag ook een bijzondere ervaring.

Na een flesje cola trek ik mijn windjack aan. Daarna de afdaling terug naar Malaucene waar we iets drinken op een terrasje. Daarna terug naar de camping. Na een douche stappen we meer met z'n allen in de auto op weg naar Bedoin. De bedoeling is daar ergens iets te gaan eten. Op de top van de Mont Ventoux stappen we toch even uit. Daar zie ik de vader en dochter met de MTB die inmiddels ook de top hebben bereikt. We maken nog even een praatje en dalen met de auto af naar Bedoin. De Mont Ventoux is voor ons allemaal een bijzondere beleving.