Col de Rousset zomer 2015

Dit jaar werd de caravan geparkeerd in de Drôme (Die) in Frankrijk. Naar het zuiden van Frankrijk ga je voor mooi weer. Echter dit jaar was het zelfs voor de Fransen iets teveel van het goede. Temperaturen die richting de 40 graden gaan en het ontbreken van regen vormen een risico voor de druivenoogst en daarmee de productie van wijn. In dit geval de Clairette de Die. Waarvan nog een paar doosjes hier in de gang staan. Goed spul! Naast een paar keer de Col de Rousset heb ik samen met Martijn een aantal mooie tochten gemaakt. Zo hebben we ook nog op de Col de Grimone, Col de Pennes en nog wat andere Cols gestaan Vaste prik; even een colaatje drinken op het einde van de rit. 

Tecklenburg Rundfahrt 2015

Dit jaar stond de Tecklenburg Rundfahrt weer op de agenda. De TR wordt traditioneel georganiseerd op de eerste zaterdag na Hemelvaartsdag. Samen met Dick (rechter regenjas) vertrekken we op tijd naar Ibbenbüren voor de 160 km route. De voorspellingen voor het weer beloven ons dat het niet gaat regenen. Helaas! Nadat we ons stuurbordje hebben afgehaald staan we nog te wachten op Martijn die wat aan de late kant vertrokken blijkt te zijn uit Leek. Iets met fietscollega's die niet uit bed kunnen komen. Uiteindelijk besluiten we te vertrekken. Een laatste blik op Buienradar leert ons dat de niet verwachtte regen toch in aantocht is. Dan toch maar terug naar de auto voor regenkleding (foto) en we gaan van start. Na de eerste druppels gaat het geleidelijk aan steeds harder regenen. We laten ons niet kennen en gaan voor de 160 km. Zoals we gewend zijn, is de TR een pittige route. Het leek net alsof de route ons dit jaar net andersom door het Teutoburgerwald leidde als we gewend waren in de voorafgaande jaren. Gedurende onze laatste kilometers horen we steeds meer sirenes en komt er regelmatig een heli over vliegen. Onderweg waren we al getuige van een paar kleine fietsongelukjes. Het bleek echter dat er ook een zwaar ongeluk had plaatsgevonden waarbij een trein op een tractor was gebotst bij een spoorwegovergang. Door en door nat en de fietsen in en in smerig komen we terug na 160 km fietsen in Ibbenbüren. Mooie tocht maar volgend jaar met een zonnetje erbij graag. 

Cime de la Bonette - Energy4Kids

In 2015 gaan we met Energy4Kids een nieuwe uitdaging aan. We gaan de Cime de la Bonette beklimmen, lopend of fietsend. Met 2.802 m is de Cime de la Bonette de hoogste geasfalteerde plek in Europa. Het evenement staat gepland van 2 t/m 5 september 2015. De vernieuwde website, www.energy4kids.nl is inmiddels online. In de komende periode zijn we actief met de voorbereidingen.  

Nieuwe plannen met Energy4Kids

Met Energy4Kids zijn we weer plannen aan het maken. Binnenkort gaan we live met een leuk evenement. In 2015 stappen we op de fiets.

TKP in Sauerland

In het laatste weekend van september zijn de fietsers van TKP weer naar Sauerland geweest. Wederom zijn we gastvrij ontvangen door Bart en Ingrid van het Oranje Schaap. We waren redelijk laat in het seizoen. Desondanks een aantal dagen lekker kunnen fietsen. Met flink wat kilometers en hoogtemeters hebben we het fietsseizoen gepast afgesloten.

TKP Tocht van Groningen

Afgelopen zondag is de derde editie van de TKP Tocht van Groningen verreden. De toertocht waarvan TKP hoofdsponsor is kent drie fietsafstanden; 75, 110 of 150 km. Een flinke groep collega's stond zondag aan de start. Waarbij er vorig jaar sprake was van een compleet verregende editie zag het er nu een stuk gunstiger uit. Om vijf voor negen gaan we met ons groepje van start (de meeste collega's staan op de foto). Daarna hebben we ons bijna 150 kilometer (146,3 km, kwestie van recht sturen) vermaakt met het Groninger asfalt. De TKP Tocht van Groningen is goed georganiseerd en leidt de fietsers langs een mooie route door Friesland (ahum) en Groningen. Met onze groep draaien we een mooi en bij tijden stevig tempo. Aan het einde landt Steffen helaas met een snoekduik op de Vismarkt. Wat een entree! Afgezien daarvan hebben we een mooie tocht gefietst. Na de finish worden we welkom geheten op een goed ingericht evenemententerrein met BBQ, bier en muziek. 'Gelukkig' was dit ook het moment waarop zich een stevig buitje aandient. In de tenten hebben we daar gelukkig weinig last van. Top evenement en top fietstocht. Volgend jaar weer!

Gespleten asfalt

Fietsblogger Erik Mijnster heeft in Bike & Trekking een artikel gepubliceerd over de passie van de fietsers van De Zilverberg om de Alpe d'Huez te beklimmen. Het artikel staat op zijn site www.gespletenasfalt.nl . Hier staan overigens nog veel meer verhalen over de wielerbeleving van Erik.

Hij is binnen!

De Elfstedentocht. Een iconisch begrip. Al jaren wacht heel Nederland met smart op de schaatstocht. Ieder jaar wordt gelukkig ook steevast de fietseditie verreden en is ook erg populair. Op racefietsen, busbarrels, toerfietsen, tandems, handbikes, vouwfietsen, ligfietsen etc. gaan vele deelnemers van start.

Een week geleden heb ik samen met Martijn nog een aantal cols in de Franse Alpen bedwongen. De beentjes staan dus aardig onder spanning. We starten vroeg, iets voor zes uur krijgen we het startsein voor de 'Acht van Bolsward'. In de auto hebben we nog bezorgd gekeken naar buienradar. De regenbui heeft gelukkig besloten de fietsers met rust te laten. Voor de rest van de dag zijn de vooruitzichten prima. We vertrekken dan ook in shirt en short.

Tegen de wind in gaat het richting Dokkum. Onderweg proberen we het tempo redelijk hoog te houden. Van tijd tot tijd fietsen we met een andere groep mee die we dan bijvoorbeeld door stempelen weer uit het oog verliezen. Het is een mooie tocht met mooi weer. De verzorging onderweg is geweldig. Langs de kan staan regelmatig mensen ons aan te moedigen. De Elfstedentocht is een feest voor publiek en fietsers. Bolsward, Franeker, Dokkum, Leeuwarden, Sneek, IJlst, Sloten etc. Na 230 kilometers komen we voor de derde keer aan in Bolsward. We halen ons Elfstedenkruisje op en drinken nog een verdient biertje. Met een gemiddelde van 29 KM/U hebben we de 231,2 kilometer gefietst.

 

Alpe d'Huez fotomomentje + selfie

Deze foto is gemaakt in het laatste deel van de beklimming van de Alpe d'Huez.Zoals altijd heb ik weer een getergde uitdrukking op mijn gezicht. Op zich is de Alpe d'Huez dat zeker waard. Voor mij was dit de tweede keer dat ik de Alpe beklommen heb. Ik ga zeker terugkomen!
















En als je gaat klimmen kom je ook boven. Onderstaande foto is bij de finish gemaakt na de 21 bochten. Arrivée!!!

Energy4Kids & De Zilverberg

Op zaterdag 31 mei beklimmen we samen met de sporters van De Zilverberg de 21 bochten van de Alpe d'Huez. De fietsers van De Zilverberg onder aanvoering van Gerard en Anita hebben een jaar lang actie gevoerd voor Energy4Kids. Dit actiejaar sluiten ze af met de beklimming van de Alpe d'Huez. We zijn er enorm trots op dat we met deze enthousiaste groep mensen hebben mogen meefietsen. Iedereen is bovengekomen op de legendarische Alpe d'Huez. Later dit jaar zal de opbrengst van het actiejaar bekend worden gemaakt. Energy4Kids zal de fondsen aanwenden voor de doelstellingen van de stichting. De strijd tegen energiestofwisselingsziekten bij jonge kinderen.

Marmotten

Dit voorjaar gaan we (Martijn en ik) eind mei een aantal dagen naar de Franse Alpen om een aantal cols te beklimmen. Met Sportcentrum De Zilverberg gaan we voor Energy4Kids de Alpe d'Huez beklimmen. Voor vertrek heb ik 2.000 km op de teller staan. Ter voorbereiding heb ik o.a. de Teutoburgerwaldtocht gefietst voor de nodige hoogtemeters. Samen met de Stormvogels hebben we de Winsummer Wierdentocht opgerekt tot 200 km. Op dinsdag vertrekken we vroeg in de ochtend vanuit Veendam. Na een regenachtige dag rijden komen we aan in Oz en Station. Zoals we in de dagen daarna op de fiets ondervinden is dat een pittige klim van een kleine 8 km.

Op de woensdag beklimmen we de Col de la Croix-de-Fer, een lange en pittige beklimming. De dag erna fietsen we naar het skidorp Les Deux Alpes. Op de zaterdag staat de Alpe d'Huez op het programma. Onderweg op de Croix-de Fer zie ik een aantal Marmotten. Ik stop even om zo'n beestje op de foto te zetten. De Marmot is wantrouwig en blijft in de buurt van een buis rondhangen om op elke verdachte beweging of geluid van mij te verdwijnen.

Aan het einde van woensdag en donderdag volbrengen we de pittige beklimming naar onze chalet in Oz en Station. Hier zijn we te gast bij Chalet Beyond.

Een nieuwe fiets, de Canyon Ultima AL 9.0

Een nieuwe racefiets! De Canyon Ultimate AL 9.0. Deze fiets is geheel afgemonteerd met Shimano Ultegra 11 speed (50/34 -- 11/28). Na veel speuren op het internet en het vergelijken van de geometrie van diverse fietsen heb ik voor Canyon gekozen. De Canyon fietsen en frames krijgen steevast goede tot zeer goede testresultaten. De frames zijn stijf en de afmontage van een hoog niveau. Eigenlijk is het enige nadeel, als je dat zo ervaart, dat je de fiets via internet moet bestellen. Dit proces verliep echter probleemloos. Inmiddels heb ik de eerste kilometers (55) gefietst. Zoals beloofd gedraagt de fiets zich goed. Het frame voelt lekker stijf aan en dit is voelbaar. De fiets reageert zeer direct. Het is wel even wennen aan de compact. De Ultegra groep schakelt echter soepel en snel. De Canyon gaat mij nog vele kilometertjes fietsplezier bezorgen. Canyon levert ook de fietsen voor de UCI World Tour ploegen Katjoesja en Team Movistar.

Energy4Kids 'The (Alpen) Challenge 2015'

Het heeft even stilgelegen maar we zijn weer aan de slag gegaan met ons fietsevenement in Frankrijk voor Energy4Kids. In eerste instantie richten wij ons op een kleinschalig evenement in de Franse Alpen. Het accent ligt hierbij naast, uiteraard, de fondsenwerving voor onze stichting op een serieuze fietsuitdaging. Om het evenement goed te kunnen uitwerken hebben we er voor gekozen het evenement in 2015 te laten plaatsvinden. Heb je interesse als sponsor of als deelnemer, laat het ons weten!  

Ventoux!

Met mijn collega's van TKP zijn we dit jaar afgereisd naar Frankrijk. De jaarlijkse fietstrip stond in het teken van de Mont Ventoux. Op de eerste twee dagen hebben we de omgeving met de fiets verkend en zijn we o.a. door de Gorges de la Nesque gefietst. Op de zaterdag stond de beklimming van de Mont Ventoux op het programma. Uiteraard de zware variant vanuit Bedoin, bikkels als wij zijn. Zo'n 40 collega's bereikten fietsend de top van de Ventoux! Voor mij is het daarmee de vierde keer dit jaar dat ik op de top sta. Nu in een tijd van 1:59 uur. Iets waar ik bijzonder blij mee ben, die staat toch maar weer mooi. De gemiddelde fietstijd van alle TKP'ers samen is net iets meer dan twee uur. Dat is ook iets waar wij als groep fietsers trots op kunnen zijn. De weg naar de top is dan ook niet vanzelf gegaan. Er is veel getraind.

Op de zaterdagavond worden er verschillende prijzen uitgereikt. Voor de 1e bij de mannen/vrouwen en nog een aantal categorieën. Ook de 'Pechvogel'. Deze prijs reik ik uit aan één van de deelnemers die ik in de afdaling, na mij te hebben ingehaald, met een redelijk vaartje over de vangrail in het ravijn zie verdwijnen. Hiermee heb ik ook mijn eigen record gezet van de hoogste hartslag. Een gedenkwaardige TKP fietsreis. Binnenkort gaan we starten met de voorbereidingen voor de fietsreis van 2014.



Groepsfoto van de fietsende TKP collega's

TKP Tocht van Groningen

TKP is de hoofdsponsor van de Tocht van Groningen, voorheen "De Kale Jonker Classic". Deze toertocht is een initiatief van een aantal stamgasten van de gelijknamige kroeg in Groningen. Na het succes van de editie van 2012 werd besloten de toertocht serieus op te zetten. Een tocht langs cultuur en natuur van de stad en de provincie Groningen. Daarnaast een extra dimensie, gezelligheid bij de aankomst in het start- en finishdorp met muziek en een BBQ. Bij al deze ambities hoort een serieuze partner. TKP werd benaderd als hoofdsponsor en naamgever. Het resultaat van de organisatie mag er zijn! De Kale Jonkers hebben een mooi evenement neergezet. Het beoogde doel van de 500 inschrijvingen werd gehaald.

Vanuit TKP wordt uiteraard ingezet op een flinke groep deelnemers. Zeker met het oog op de komende uitdaging, de Ventoux! Een goed voorbereiding. Aanvankelijk waren de vooruitzichten voor het weer fantastisch. Een stralende zon met hier en daar een wit wolkje. Ideaal! Echter, het blijft een voorspelling. In de dagen voor het weekend werd duidelijk dat de zon zich zou afmelden. De wolken kwamen daarentegen wel! Meer dan verwacht zelfs, van het donkere type! Vrijdag bij de koffieautomaten wordt deelname op scherp gezet. Niet komen opdagen op zondag is geen optie. Dit wordt direct gekoppeld aan karakter, ruggengraat, mannelijkheid en nog wat testosteron gerelateerde onderwerpen.

Afijn, zondagochtend verschijnt een flink aantal fietsers van TKP aan de start. De sterksten zeg maar. Tegen beter weten in, gekleed in alles wat waterdicht zou moeten zijn, vertrekken we. Het plan is de 150 km te fietsen. Ons groepje bestaat kort na vertrek nog uit ondergetekende, Martijn, Bert, Herman, Pieter, en Louis. Direct tegen de wind in vertrekken we richting Lauwermeersgebied. Zelf ken ik dit deel van Groningen niet heel erg goed. Daar kwam deze tocht dus goed bij van pas. Het water kwam echter met bakken uit de lucht. en ook van onderen (achterwielen). Uiteindelijk werd het meer een kwestie van overleven en overeind blijven. Onderweg haakten regelmatig fietsers aan (en af). We hebben nog assistentie verleend bij een wielrenner die ongelukkig ten val was gekomen. Na aankomst van politie en ambulance zijn we verder gefietst. Na wat gemopper over kou en twee lekke banden zijn we toch uitgekomen op een afstand van 115 km. Na aankomst in het finishdorp gaat de zon schijnen. Huh!? Volgend jaar maar weer. Al was het maar om te zien waar ik dit jaar langs ben gefietst.

Alpe d'Huez

Als lid van de fietsclub van TKP die is vernoemd naar de Alpe d'Huez moet je deze zeker een keer beklommen hebben. Vandaar dat we na onze vakantie in de Provence het plan hebben opgevat om nog een paar dagen in de Alpen te kamperen. In de middag komen we aan op de Camping Le Chateau in Rochetaillee. Ongeveer 7 km van Bourg d'Oisans. In de middag rijden we de Alpe d'Huez op om de route te verkennen en de omgeving te bekijken. Het is echter bijzonder druk. In de regio is er een groot sportevenement aan de gang, Festival de Triathlons. Op donderdag is er ook  nog een onderdeel van dit evenement. Vandaar dat we er voor kiezen om vrijdag de Alpe d'Huez te 'doen'. Ingrid en de kinderen begeleiden mij naar boven op vrijdag. Ik krijg dus mooi mijn bidons aangereikt. Ingrid maakt wat foto's. De beklimming van de 21 haarspeldbochten is pittig. Zeker de eerste paar kilometers zijn aanpoten met de hoge stijgingspercentages. Bij mijn afdaling zit Ingrid al snel achter mij. Niels neemt ook nog een aantal foto's van mijn afdaling wat een paar mooie plaatjes oplevert.

Mont Ventoux en de Tour de France

Op 13 juli fiets ik samen met Jan Oldenburger naar de top van de Mont Ventoux vanuit Bedoin. Een stevige beklimming. Op de Ventoux is het druk met mensen die hier alvast bivakkeren voor de etappe van morgen. Morgen zal er bergop worden gefinisht in de 100ste editie van de Tour na een zware rit van 241 km. De Mont Ventoux maakt zich klaar voor een groot wielerspektakel. Bij de beklimming passeer ik veel fietsers en voer hier en daar een gesprekje. Onder andere met een Brit die mij al aansprak met 'A regular Boasson'. Onderweg worden alle fietsers toegejuicht en aangemoedigd. Na de eerste bocht in het kale deel staat een dweilorkest die elke fietser trakteert op een onsamenhangend deuntje. Dat belooft wat voor morgen!

De volgende morgen ga ik samen met Martijn op weg. We zijn van plan om na een aantal kilometers in het bos het peloton af te wachten. Vanaf Malaucene fietsen we al op het parcours van de Tour. Wat een drukte! Echt een compleet gekkenhuis. Over de Col de la Madeleine bereiken we Bedoin. Hier kun je bijna niet meer naar voren of naar achteren. We passeren de meet en gaan op weg. Het parcours is volgepakt met mensen, auto's en campers. Langs de weg verkleedde mensen, fietsers, tentjes waar je drinken kunt krijgen en nog veel meer. Alles zien we omhoog gaan (fieters, hanbikes, steps etc.). Martijn en ik blijven fietsen. Af en toe pauzeren we drinken een colaatje en genieten van de mensen en de waanzin. Dit is de Tour!

Uiteindelijk komen we aan bij Chalet Reynard. Daar worden we helaas tegengehouden door de immer vrolijke en opgewekte Franse gendarmerie. Na wat klimwerk, fiets op de nek, weten we echter op een iets hoger gelegen weg te komen. Vandaar slaan we ons door de mensenmassa heen en gaan op weg naar het kale deel. Na de eerste bocht komen we onze buurman van de camping tegen. Daar stoppen we en wachten af wat er komen gaat. Voor ons blijft er een constante stroom van fietsers en wandelaars. Zo zien we ook Marijn de Vries en Thijs Zonneveld voorbijkomen die nog ruzie krijgen met de gendarmerie. Ze worden niet doorgelaten ondanks hun pers accreditatie. Hierna komt de bekende tourkaravaan. Op de berg stijgt de spanning. Via sms, Franse radio, e-mail etc. volgen we de wedstrijd. Zo weten we op een bepaald moment dat we Froome als eerste kunnen verwachten. Uiteindelijk zien we Froome en Quintana voorbijkomen. Zo te zien in een discussie verwikkeld. Froome wint de etappe.

Na de doorkomst van de renners wordt het voor ons tijd om af te dalen en terug te gaan naar de camping. Ingrid en de kinderen hebben de Tour ook gevolgd. Eerst hebben ze gekeken vlak bij de camping en daarna hebben ze de etappe gevolgd via de TV. Na de rustdag komt de Tour ook langs Faucon. Hier zien we ze nogmaals passeren.

Diabetes Classic Smilde

Afgelopen zondag werd de Diabetes Classic verreden. De start was in Smilde. Zoals de naam al doet vermoeden is er een goed doel aan verbonden, onderzoek naar diabetes. Initiatiefnemer is Martijn Verschoor. Martijn beoefent zijn sport, wielrennen, op hoog niveau en moet daarbij rekening houden met zijn diabetes. De opbrengst is uitgekomen op € 16.000,-.
Rond 8:30 starten wij met een groepje van 6 man van TKP, Ernst, Peter, Geerd, Louis, Ronald en deze blogger. Er staat een stevig windje maar dat mag de pret niet drukken. We fietsen stevig door en leggen de 100 km af met een gemiddelde van 30 km per uur. De tocht is goed verzorgd. Na 50 km een verzorgingspost met drinken, koek en een banaan. Op meerdere plekken staan verkeersregelaars om gevaarlijke oversteekpunten te begeleiden. Ook de beloofde keienstroken van 7 km zien we voorbij komen. Deze kunnen deels worden vermeden door naastliggende fietspaden. Een paar km keien moeten we helaas onder de fiets doorhalen! Tijdens de tocht worden we nog vereeuwigd door een camerateam van RTV Drenthe. Op de site staat een filmpje. Scrobbelt u maar door naar 3 minuut 20! Of beter nog, bekijk het hele filmpje met o.a. interview met Martijn Verschoor.

De kunst van het dalen

Afgelopen weekend zijn we met een aantal fietsers van TKP in Limburg gaan fietsen. Rond het middaguur komen we aan. De tassen gaan de bungalow in en de fietsen worden klaargemaakt. Niet veel later vertrekken we met 10 man/vrouw. Als eerste staat er een afdaling op het programma, De Cauberg! Pieter gaat voorop ik volg. In het eerste deel wordt ik al ingehaald door Ernst en niet veel later door Edwin. We zijn nog niet echt warm en in beginsel ben ik niet een extreme daler. Na de afdaling fietsen we door Valkenburg en uit een soort automatisme tel ik de aanwezige fietsers, acht! Dan ontbreken er dus twee. Langzaam fiets ik terug. Inmiddels, leve de gsm!, wordt er al melding gemaakt van een valpartij. Met z'n achten dus weer terug De Cauberg omhoog. Meestal ben je warm voor zo'n beklimming. Nu echter niet. Niet veel later staan we weer met 10 personen boven. Sascha is niet veel verder gekomen dan het eerste, of laatste?, deel van De Cauberg. Flink geschaafd door de valpartij is het in ieder geval noodzakelijk de dokter te bezoeken. Hiermee worden we er in ieder geval weer op gewezen dat afdalen een kunst is en zeker niet moet worden onderschat. Martin Brons heeft hier recentelijk een zeer mooi boek over geschreven. Dit staat vol met mooie wielerverhalen en tips om goed af te dalen. Tip 15. 'Nooit omdraaien, als je echt achter je moet kijken, kijk dan onder je arm door.'

Aankomst Giro op de Galibier

De legendarische Col du Galibier was afgelopen zaterdag 19 mei de finishplaats voor de renners uit de Giro. Eerder deze week twijfelde de organisatie nog over deze finish bergopwaarts. De Galibier ligt voorafgaand aan de etappe nog onder een dikke laag sneeuw. Uiteindelijk werd er niet helemaal doorgefietst naar de top. Maar toch ..... Onder barre omstandigheden, sneeuw, zijn de renners van de Giro omhoog gefietst tot ongeveer 4,2 km onder de top. De ritzege was voor de 'aanvaller' Giovanni Visconti van Movistar. Niballi verspeelde geen kostbare tijd. Helaas heeft Robert Gesink zijn positie niet kunnen verbeteren in het klassement.

Volgend jaar gaat de Stichting Energy4Kids de uitdaging aan om de top van de Col du Galibier te beklimmen via de Telegraphe. Dit doen we om geld in te zamelen voor kinderen met een energiestofwisselingsziekte. Wie gaat zich als eerste bij ons aanmelden voor deze enorme uitdaging?